W zakładach, w których materiały przemieszczają się pośród wieloma stanowiskami, sposób prowadzenia poszczególnych tras wpływa na organizację całej pracy. Nie zawsze największym kłopotem jest sama odległość. Na prawdę bardzo często więcej trudności powodują częste zmiany kierunku, różnice poziomów, konieczność czasowego zatrzymania ładunku albo przekazywanie go między kolejnymi etapami.
Systemy transportowe tworzy się zatem z uwzględnieniem rzeczywistego przebiegu procesu, a nie tylko i wyłącznie rozmieszczenia maszyn na planie hali. Przy analizie warto obserwować, gdzie materiał naprawdę oczekuje, w których miejscach tworzą się większe skupiska oraz jakie operacje kreuje się przed i po jego przemieszczeniu. Takie obserwacje pozwalają zauważyć zależności, których nie widać przy samym pomiarze odległości. Znaczenie ma także sposób obsługi ładunku. Ten sam materiał może wymagać zupełnie innego rozwiązania, jeśli jest przemieszczany pojedynczo, w pojemnikach lub w większych jednostkach.
Dobór urządzeń zależy w wielkiej mierze od właściwości transportowanego materiału. Przenośniki taśmowe i rolkowe różnią się sposobem podparcia ładunku, dlatego istotne jest sprawdzenie, jak zachowa się on podczas całego przejazdu. Przy przedmiotach o płaskiej podstawie można brać pod uwagę konstrukcje rolkowe, natomiast ciągła powierzchnia taśmy może być na prawdę istotna w sytuacji elementów, które nie powinny przemieszczać się w gronie pojedynczymi punktami podparcia. Nie wystarczy natomiast określić samego rodzaju przenośnika. Trzeba uwzględnić masę, wymiary, kształt oraz sposób podawania i odbierania materiału. W praktyce problemy mogą pojawić się na końcu trasy, gdy ładunek powinien zostać przekazany na inne urządzenie lub odebrany ręcznie. Jeśli punkt przekazania znajduje się zbyt wysoko lub pozostawia zbyt mało miejsca na wykonanie czynności, sama poprawna praca urządzenia nie rozwiązuje kłopotu organizacyjnego. Dlatego przenośniki powinno się rozpatrywać jako element większego układu, w którym właściwie każdy etap ma określone zadanie.
Istotną częścią planowania pozostaje transport wewnętrzny realizowany w przestrzeni, gdzie jednocześnie poruszają się pracownicy, pojazdy oraz inne środki wykorzystywane przy obsłudze produkcji. Wyznaczenie trasy wymaga wtedy uwzględnienia istniejących przejść, bram, stref odkładczych i miejsc, do których należy okresowo dotrzeć z czynnościami technicznymi. Czasem bardziej praktyczne jest poprowadzenie materiału nieco dłuższą drogą niż zajmowanie przestrzeni wymaganej do innych działań. Przy rozbudowanych instalacjach dochodzi jeszcze kwestia współpracy kilku odcinków. Zatrzymanie jednego detalu może wpłynąć na kolejne części układu, zwłaszcza jeżeli już nie ma sposobów czasowego skierowania materiału inną trasą. Z tego względu przed zmianą organizacji warto sprawdzić nie tylko i wyłącznie normalny przebieg pracy, lecz też sytuacje, w których jeden z etapów zostaje przerwany. Takie podejście umożliwia określić, które fragmenty instalacji są szczególnie zależne od siebie.
Na sposób funkcjonowania urządzeń wpływają także warunki panujące w miejscu ich użytkowania. Pył, wilgoć, zmiany temperatury, zabrudzenia czy częsty kontakt z materiałem mogą mieć znaczenie dla elementów mechanicznych i wymagają uwzględnienia podczas planowania obsługi. Rozwiązania transportu wewnętrznego powinny być analizowane też pod kątem dostępu do części, które z zdarza się, że mogą wymagać regulacji, czyszczenia, zamiany lub testom. W realnym zakładzie nie da się w pełni oddzielić transportu od późniejszego utrzymania infrastruktury. O ile dostęp do określonego elementu jest utrudniony, każda czynność techniczna może wymagać dodatkowego przygotowania i czasowego ograniczenia pracy. Należy też brać pod uwagę zmiany procesu, ponieważ wymiary towarów, sposób pakowania czy kolejność operacji nie za każdym razem pozostają identyczne przez cały okres użytkowania instalacji. Zastosowane rozwiązanie musi więc odpowiadać warunkom, które naprawdę występują w danym miejscu, wraz z ich ograniczeniami i możliwymi zmianami.
Zobacz więcej: przenośnik taśmowy prosty.